دعوای طاری چیست

دعوای طاری  و انواع آن 


طاری در لغت به معنای : ناگاه در آینده می باشد و به رویدادی می گویند که ممکن است در آینده رخ بدهد .
هرگاه در جریان رسیدگی به دعوای اصلی توسط دادگاه ،طرفین دعوا ،دعوایی جدید را علیه یکدیگر با وجود منشاء یکسان با دعوای اصلی اقامه کند یا اگر شخص ثالثی در دعوای اصلی وارد گردد یا اینکه هر یک از طرفین دعوای جلب شخص ثالثی را در جریان رسیدگی ماهوی به دعوا خواستار شوند در چنین مواردی مسئله ی دعوای طاری نمایان می گردد . 

دعوای طاری در قانون موضوع مواد 1130 الی 143 قانون آئین دادرسی مدنی می باشد 

همچنین به موجب ماده ی 17 قانون آئین دادرسی مدنی : هر دعوایی که در اثنای رسیدگی به دعوای دیگر از طرف خواهان یا خوانده یا شخص ثالث از طرف متداعیین اصلی بر ثالث اقامه شود ، دعوای طاری نامیده می شود ((این دعوا اگر با دعوای اصلی مرتبط یا دارای یک منشاء باشد ، در دادگاهی اقامه می شود که دعوای اصلی در آنجا اقامه شده است.)) 

بنابراین به طور کلی دعوای طاری مربوط به ماهیت دعوا می شود ،و با دعوای اصلی مرتبط می باشد که در اینصورت دامنه ی دعوای اصلی گسترده می شود و دادگاه به هر دو دعوا یکجا رسیدگی می کند . 

انواع دعوای طاری : 


دعوای اضافی: اگر شخصی به عنوان خواهان بوده در دعوای طاری نسبت به خوانده طرح دعوا می نماید .
جلب ثالث : خواهان و خوانده توامان یا به صورت جداگانه نسبت به شخص ثالث طرح دعوا می نمایند .
دعوای متقابل : هرگاه شخص خوانده متقابلا نسبت به خواهان طرح دعوا نماید .
ورود ثالث : هرگاه شخص ثالث نسبت به اصحاب دعوا طرح دعوا نماید . 

شرایط  طرح دعوای طاری 

برای طرح دعوای طاری چه از طرف شخص ثالث و چه توسط یکی از طرفین دعوا می بایست شرایطی قانونی رعایت شود که به شرح این شرح این شرایط خواهیم پرداخت :
برای اقامه دعوای ابتدا می بایست یک دعوا اصلی وجود داشته باشد بنابراین بدون وجود دعوا اصلی طرح دعوای طاری امکان پذیر نخواهد بود.

یکی دیگر از شروط طرح این دعوا ارتباط مابین دعوای طاری با دعوای اصلی است و یا اینکه ای دو دعوا نشات گرفته از یک موضوع بوده باشند بنابراین عدم داشتن ارتباط بین آنها مانع از طرح دعوای طاری خواهد بود.


پایان مقاله 
گردآورنده : سهیلا سیَر 

دریافت خدمات حقوقی به صورت شبانه روزی

اشتراک گذاری مقاله