شرایط صدور دستور موقت

در مواردی که ما احساس میکنیم در نتیجه ی معامله ای که با شخصی داریم ، اون مال در حال تضییع و تفریط است یا در شرایطی که زوجین در حال جدایی هستند و وضعیت فرزندان و نگهداری از آنها در حال مخاطره است باید از دادگاه  تقاضای درخواست رسیدگی فوری کنیم که در صورت صلاحدید دادگاه و قاضی این دستور صادر می شود .

شرط صدور دستور موقت : 


پس از صدور دستور موقت ما تنها 20 روز مهلت داریم دادخواست خود را به ثبت برسانیم وگرنه با ضمانت اجرای عدم اقدام خود روبه رو می شویم ،همچنین دستور موقت توسط دادگاهی که آن را صادر نموده بلا اثر یا کان لم یکن می شود .

در اکثر موارد ممکنه صدور دستور موقت موکول به پرداخت خسارت احتمالی در صندوق دادگستری یا اخذ تامین متناسب با موضوع دعوا باشد. 
همچنین باید توجه داشت دستور موقت در صورتی صادر می شود که ذی نفع در خواست نموده باشد ،به این معنا که حتی اگر دادگاه فوریت امر را احراز کند ، تا زمانیکه خواهان درخواست دستور موقت نکرده باشد ، دادگاه حق ندارد راسا دستور موقت صادر نماید . 
پس از صدور دستور موقت دادگاه مکلف است طبق ماده 319 قانون از خواهان ،تامین مناسبی جهت جبران خسارت احتمالی که از دستور موقت حاصل می شود اخذ نماید ، و دادگاه بدون دریافت تامین حق صدور قرار دستور موقت را ندارد .
 

مراجع صالح به صدور دستور موقت : 


طبق قانون برای صدور دستور موقت 3 دادگاه صلاحیت رسیدگی دارند : 

دادگاهی که دعوا اصلی در آن مطرح می شود .
دادگاهی که صلاحیت رسیدگی به دعوا اصلی رادارد .
دادگاهی که موضوع دستور موقت در حوزه ی آن واقع شده است . 

در چه صورتی دستور موقت لغو می شود ؟ 


زمانیکه شخص درخواست دهنده از درخواست خود صرف نظر کند یا اینکه اصل دعوا از بین برد 
سپس دیگر نیازی به صدور دستور موقت نیست .
زمانیکه شخص متقابل (طرف دعوا ) مال یا مبلغی را معادل و مورد نیاز شخص مدعی به دادگاه به صورت امانت ارائه دهد . 

۵ / 4.5 (از مجموع 1 رای)

دریافت خدمات حقوقی به صورت شبانه روزی

این مقاله رو به اشتراک بگذار!
مشاوره رایگان با وکیل